ព្រឹក
សូមយើងមើលកិច្ចការដែលព្រះអង្គបានធ្វើ
ដោយKenneth Petersen
September 2, 2025
កិច្ចការ ៩:១-៦,៨,១០-១២,១៥
នោះស្រាប់តែមានពន្លឺពីលើមេឃភ្លឺមកនៅជុំវិញខ្លួន គាត់ក៏ដួលដល់ដី រួចឮសំឡេងមានបន្ទូលមកថា សុល នែសុល ហេតុអ្វីបានជាអ្នកបៀតបៀនដល់ខ្ញុំដូច្នេះ។ កិច្ចការ ៩:៣-៤
លោកម៉ស(MORSE) គឺជាកូនប្រុសរបស់អ្នកបម្រើព្រះ ក្នុងនិកាយប្រូតេស្តង់ ហើយជាវិចិត្រករគំនូរទេសភាព ដែលពិបាករកប្រាក់ចំណូលចិញ្ចឹមជីវិត។ ក្នុងទសវត្សរ៍ឆ្នាំ១៨២០ គាត់បានប្រកបរបរតូចតាច ជាវិចិត្រករចល័ត ដោយគូររូបដែលពិពណ៌នា អំពីជីវិតក្នុងតំបន់អាមេរិកនៅសម័យអាណានិគមអង់គ្លេស។ ប៉ុន្តែ ព្រះទ្រង់បានដឹកនាំជីវិតគាត់ ទៅតាមទិសដៅផ្សេងមួយទៀត។ គាត់ក៏មានចំណាប់អារម្មណ៍ មកលើវិទ្យាសាស្ត្រផងដែរ។ គាត់បានរៀនសូត្រអំពីអេឡិចត្រូម៉ាញេទិច ហើយក៏បានបង្កើតទ្រឹស្ដីមួយ ដែលនាំឲ្យពិភពលោកមានការផ្លាស់ប្តូរ ក្នុងការទំនាក់ទំនងចម្ងាយឆ្ងាយ។ ក្នុងឆ្នាំ១៨៣២ លោកស៊ែមញួល អែហ្វ ប៊ី ម៉ស(SAMUEL F. B. MORSE) បានបង្កើតទ្រឹស្ដីតេឡេក្រាមអេឡិចត្រូនិក ហើយក្រោយមក ក៏បានបន្តស្រាវជ្រាវរហូតឆ្នៃបង្កើតបានឧបករណ៍តេឡេក្រាម ដែលមានដំណើរការដំបូងបំផុត ក្នុងប្រវត្តិសាស្រ្ត ហើយសារដំបូងដែលគាត់បានផ្ញើនោះគឺ “សូមយើងមើល នេះជាកិច្ចការដែលព្រះអង្គបានធ្វើ!”
ក្នុងព្រះគម្ពីរប៊ីប ប្រហែលជាបាននិយាយអំពីការផ្លាស់ប្តូរការងារ គួរឲ្យចាប់អារម្មណ៍បំផុត នៅក្នុងរឿងរបស់លោកសូល ដែលកំពុង “បញ្ចេញសេចក្ដីគំរាម នឹងពាក្យកំហែង ព្រមទាំងការសំឡាប់ ដល់ពួកសិស្សនៃព្រះអម្ចាស់”(កិច្ចការ ៩:១)។ ព្រះយេស៊ូវបានបង្ហាញអង្គទ្រង់ ឲ្យគាត់ឃើញដោយពន្លឺដ៏អស្ចារ្យមួយ(ខ.៣) ដោយបន្ទូលប្រាប់គាត់ថា គាត់កំពុងតែបៀតបៀនព្រះអង្គ។ ក្នុងន័យនេះ ព្រះអង្គកំពុងប្រាប់លោកសូលឲ្យឈប់បៀតបៀនពួកជំនុំទៀត ព្រោះគាត់ស្ថិតនៅក្រោមបញ្ជាថ្មី(ខ.៦)។ លោកសូលក៏បានផ្លាស់ប្រែទាំងស្រុង ហើយបានទទួលយកអត្តសញ្ញាណថ្មី ក្នុងព្រះគ្រីស្ទ ធ្វើជាសាវ័ក ដែលទីបំផុតគាត់ក៏បានចេញផ្សាយដំណឹងល្អ នៅកន្លែងណាដែលគាត់ទៅដល់។
ជួនកាល ផ្លូវដែលយើងចង់ដែរ មិនមែនជាផ្លូវដែលយើងត្រូវដើរនោះឡើយ។ ព្រះទ្រង់ដឹកនាំយើងទៅតាមទិសដៅផ្សេងមួយទៀត។ ការផ្លាស់ប្តូរទិសដៅនោះ អាចជាការត្រាស់ហៅយើងឲ្យដើរចេញពីបាបរបស់យើង។ ឬប្រហែលជាការផ្លាស់ប្តូរក្នុងការងារបម្រើព្រះអង្គ ឬអាជីព។ នៅពេលដែលព្រះអង្គប្រទានទិសដៅថ្មីសម្រាប់ជីវិតយើង យកល្អយើងត្រូវឈប់ធ្វើអ្វីដែលយើងកំពុងធ្វើ ហើយដើរតាមផ្លូវថ្មីវិញ។ ហើយខណៈពេលដែលផ្លូវថ្មីរបស់យើងបានបើកពីមុខយើង យើងអាចនឹកចាំអំពីសារតេឡេក្រាមដែលលោកម៉សបានផ្ញើដំបូងបំផុតថា “សូមយើងមើល នេះជាកិច្ចការដែលព្រះអង្គ បានធ្វើ!”—KENNETH PETERSEN
តើព្រះទ្រង់បានដឹកនាំជីវិតអ្នក ទៅតាមទិសដៅថ្មី ដូចម្តេចខ្លះ?
តើព្រះអង្គសព្វព្រះទ័យឲ្យអ្នកនិយាយពាក្យលើកទឹកចិត្តអ្នកដទៃ ដូចម្តេចខ្លះ?
ឱព្រះអម្ចាស់ សូមព្រះអង្គជួយទូលបង្គំឲ្យបើកចំហរចិត្ត ទទួលការដឹកនាំពីព្រះអង្គ
ខណៈពេលដែលព្រះអង្គដឹកនាំផ្លូវ និងការងាររបស់ទូលបង្គំ ក្នុងរដូវកាលនេះ។
FOR FURTHER STUDY, READ IT’S NOT FAIR: TRUSTING GOD WHEN LIFE DOESN’T MAKE SENSE AT DISCOVERODB.ORG.
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ : ទំនុកដំកើង ១៣៧-១៣៩ និង ១កូរិនថូស ១៣
ល្ងាច
សេចក្តីកោតខ្លាចដល់ព្រះគ្រីស្ទ (សៀវភៅសេចក្ដីពិតសម្រាប់ជីវិត)
ដោយAlistair Begg
September 2, 2025
«...ហើយទាំងចំណុះគ្នាទៅវិញទៅមក ដោយសេចក្តីកោតខ្លាចដល់ព្រះគ្រីស្ទ» (អេភេសូរ ៥:២០-២១)។
មនុស្សចុះចូលចំពោះគ្នាទៅវិញទៅមក ដោយសារហេតុផលជាច្រើន ផ្អែកទៅលើរចនាសម្ព័ន្ធនយោបាយ ឬសង្គម ឬផ្អែកទៅលើស្ថានភាពជាក់ស្តែង។ ជួនកាល ការចុះចូលអ្នកដទៃតែម្តង មានភាពងាយស្រួលជាងការប្រព្រឹត្តចំពោះគេ (ហើយពិតជាល្អជាង!) ដែលអាចធ្វើឲ្យគេគិតថា យើងហាក់ដូចជាគ្មានការគួរសម ឬមានការប្រឈមមុខដាក់គ្នា។
ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ហេតុផលទាំងអស់នេះ មិនមែនជាកត្តាបណ្តាលចិត្តគ្រីស្ទបរិស័ទឲ្យចុះចូលគ្នាទៅវិញទៅមកនោះទេ។ ផ្ទុយទៅវិញ «ការគោរពស្រឡាញ់ព្រះគ្រីស្ទ» គួរតែជាមូលហេតុដែលយើងចុះចូលគ្នាទៅវិញទៅមក។ ការលុតជង្គង់នៅចំពោះព្រះគ្រីស្ទ ជួយយើងមិនឲ្យផ្ដោតទៅលើខ្លួនឯង។ ការគោរពព្រះគ្រីស្ទមិនគ្រាន់តែទាញយើងចេញពីខ្លួនឯងប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែក៏បាននាំយើងទៅរកព្រះយេស៊ូវ។ នៅក្នុងព្រះអង្គ យើងក៏ឃើញរបៀបដែលយើងត្រូវធ្វើតាមការត្រាស់ហៅឲ្យចុះចូលផងដែរ ព្រោះព្រះអង្គបានបង្រៀនដោយផ្ទាល់ថា «មិនត្រូវឲ្យមានដូច្នោះក្នុងពួកអ្នករាល់គ្នាឡើយ គឺអ្នកណាក្នុងពួកអ្នករាល់គ្នាដែលចង់ធ្វើជាធំ នោះនឹងត្រូវធ្វើជាអ្នកបម្រើដល់អ្នករាល់គ្នាវិញ...ដូចជាកូនមនុស្សបានមក មិនមែនឲ្យគេបម្រើលោកទេ គឺនឹងបម្រើគេវិញ ហើយនិងឲ្យជីវិតខ្លួន ទុកជាថ្លៃលោះមនុស្សជាច្រើនផង» (ម៉ាថាយ ២០:២៦, ២៨)។ ព្រះអង្គមិនគ្រាន់តែបានមានបន្ទូល ប៉ុន្តែក៏បានធ្វើជាគំរូផងដែរ។ ឧទាហរណ៍៖ ព្រះអង្គបានលាងជើងឲ្យពួកសាវ័កក្នុងបទគម្ពីរយ៉ូហានជំពូក១៣។ គឺដូចដែលកណ្ឌគម្ពីរយ៉ូហានបានចែងថា «នោះដោយព្រោះព្រះយេស៊ូវបានជ្រាបថា ព្រះវរបិតាបានប្រគល់ការទាំងអស់មកក្នុងព្រះហស្តទ្រង់ ហើយថា ទ្រង់មកពីព្រះ ក៏ត្រូវទៅឯព្រះវិញ បានជាទ្រង់ក្រោកពីសោយឡើង ដោះព្រះពស្ត្រចេញ រួចយកក្រមាមកក្រវាត់អង្គ ក្រោយនោះទ្រង់ចាក់ទឹកក្នុងចានក្លាំ ចាប់តាំងលាងជើងពួកសិស្ស ហើយយកក្រមាដែលទ្រង់ក្រវាត់នោះមកជូត» (យ៉ូហាន ១៣:៣-៥)។ ហេតុអ្វីព្រះអង្គធ្វើដូចនេះ? ការនេះបានបង្ហាញច្បាស់ថា ព្រះរាជបុត្រាកំពុងចុះចូលបំណងព្រះទ័យព្រះវរបិតា។ ព្រះអង្គជាព្រះ ប៉ុន្តែព្រះអង្គបានលះបង់អង្គទ្រង់ ដោយទទួលយករូបភាពជាអ្នកបម្រើ (ភីលីព ២:៧)។
ព្រះយេស៊ូវបានយាងមកយកកំណើតជាមនុស្ស ដើម្បីធ្វើតាមបំណងព្រះទ័យព្រះវរបិតា (យ៉ូហាន ៦:៣៨)។ ហេតុនេះហើយ ព្រះអង្គបានទទួលយកទុក្ខវេទនា។ ព្រះអង្គបានជួបភាពឯកោ និងត្រូវគេធ្វើទារុណកម្ម។ ព្រះអង្គបានស៊ូទ្រាំនឹងការជេរប្រមាថ និងការយល់ច្រឡំរបស់មនុស្ស និងសេចក្តីស្លាប់។ ព្រះអង្គបានទទួលយកភាពប្រេះបែក ដើម្បីឲ្យជីវិតដែលប្រេះបែករបស់យើងអាចទទួលបានការជួសជុល និងការកែប្រែ។ គឺព្រះអង្គបានយាងមកសុគតនៅលើឈើឆ្កាង ដោយចុះចូលបំណងព្រះទ័យព្រះវរបិតា ដើម្បីឲ្យព្រះអង្គអាចប្រទានការបង់ថ្លៃលោះសម្រាប់អស់អ្នកដែលបន្ទាបខ្លួនក្រាបចុះ ហើយនិយាយថា «ព្រះអង្គគឺជាព្រះអង្គសង្គ្រោះដែលខ្ញុំត្រូវការ»។
ពេលណាយើងពិចារណាអំពីព្រះគ្រីស្ទ តាមលក្ខណៈពិតរបស់ព្រះអង្គ យើងប្រាកដជាទទួលការបណ្តាលចិត្តឲ្យគោរពព្រះអង្គ។ តើមាននរណាទៀតដែលយើងគួរតែគោរព និងស្រឡាញ់ឲ្យលើសអង្គទីពីរនៃព្រះត្រៃឯកដែលបានស្ម័គ្រព្រះទ័យចុះចូលរហូតដល់សុគត ដោយការស្តាប់បង្គាប់តាមព្រះវរបិតា និងដើម្បីជាប្រយោជន៍ដល់រាស្ត្ររបស់ព្រះអង្គ? ហើយពេលណាយើងគោរពព្រះគ្រីស្ទ យើងអាចមានចារិកលក្ខណៈដូចព្រះគ្រីស្ទ ដោយមិនឱបក្រសោបយកភាពធំឧត្តម ឬស្វែងរកអំណាច ឬក៏បម្រើប្រយោជន៍ផ្ទាល់ខ្លួន តែស្តាប់បង្គាប់ព្រះដោយលះបង់ប្រយោជន៍ផ្ទាល់ខ្លួន ដើម្បីបងប្អូនប្រុសស្រីរបស់យើង។
មានហេតុផលជាច្រើន ដែលយើងអាចសម្រេចចិត្តចុះចូលចំពោះគ្នាទៅវិញទៅមក (និងមានហេតុផលជាច្រើន ដែលយើងមិនត្រូវចុះចូល)។ ប៉ុន្តែ ចូរយើងប្រាកដថា យើងចុះចូលអ្នកដទៃក្នុងពួកជំនុំ ដោយការគោរពស្រឡាញ់ព្រះគ្រីស្ទ ដែលបានចុះចូលព្រះវរបិតា និងបានក្លាយជាព្រះអង្គសង្គ្រោះ តាមរយៈការចុះចូលនេះ។
ខគម្ពីរសញ្ជឹងគិត៖ ភីលីព ២:១៧-៣០
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ៖ ទំនុកតម្កើង ១៣៧-១៣៩ និង២កូរិនថូស ១១:១៦-៣៣