ព្រឹក
ធ្វើជាតំណាងព្រះគ្រីស្ទ
ដោយXochitl Dixon
October 3, 2025
២កូរិនថូស ៥:៩-១០,១៤-២០
យើងខ្ញុំជាទូតដំណាងព្រះគ្រីស្ទ ហាក់ដូចជាព្រះទ្រង់អង្វរដោយសារយើងខ្ញុំ។ ២កូរិនថូស ៥:២០
នៅថ្ងៃដំបូង ក្នុងកន្លែងបោះជំរុំ ដែលលោកគ្រូ អាឡិន (Alan) បង្រៀនក្មេងជំទង់ អំពីជំនាញសហគ្រិន មានសិស្សម្នាក់បានសួរគាត់ថា “តើលោកគ្រូជាគ្រីស្ទបរិស័ទ មែនទេ? ខ្ញុំអាចមើលដឹង”។ មុនពេលលោកគ្រូ អាឡិន និយាយថា គាត់គឺជាគ្រីស្ទបរិស័ទ ឬពាក់ស្រោមជើង និងក្រវ៉ាត់ក ដែលគាត់ចូលចិត្ត មាននិមិត្តរូបរបស់គ្រីស្ទាន ក្មេងជំទង់នោះបាននិយាយថា គាត់បានឃើញព្រះយេស៊ូវ តាមរយៈពាក្យសម្តី ការប្រព្រឹត្ត និងអាកប្បកិរិយារបស់លោកគ្រូ អាឡិន។ ពួកគេក៏បានពិភាក្សាគ្នា អំពីរបៀបដែលពួកគេអាចបង្ហាញអ្នកដទៃឲ្យឃើញព្រះយេស៊ូវ នៅគ្រប់ទីកន្លែងដែលពួកគេទៅដល់។
ការនិយាយប្រាប់គេថា យើងជាគ្រីស្ទបរិស័ទ និងពាក់អាវដែលមានខគម្ពីរ ឬសម្រង់សម្តីគ្រីស្ទបរិស័ទបោះពុម្ពពីលើ គឺជារឿងល្អ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ព្រះគម្ពីរប៊ីបបានបង្រៀនថា របៀបដែលយើងរស់នៅ និងស្រឡាញ់អ្នកដទៃ នៅពេលដែលយើងផ្សាយដំណឹងល្អ គឺជាសញ្ញាបង្ហាញថា យើងជាអ្នកដើរតាមព្រះយេស៊ូវ។ សាវ័កប៉ុល និងអ្នកជឿដទៃទៀត ក្នុងពួកជំនុំនៅទីក្រុងកូរិនថូស បានទទួលការជំរុញ និងបណ្តាលចិត្ត ឲ្យផ្គាប់ព្រះទ័យព្រះ ដោយរស់នៅ មានផ្នត់គំនិតដែលគិតដល់ជីវិតអស់កល្បជានិច្ច (២កូរិនថូស ៥:៩-១៤)។
ពេលណាយើងប្ដេជ្ញាចិត្តរស់នៅថ្វាយព្រះគ្រីស្ទ ជាជាងរស់នៅសម្រាប់ខ្លួនឯង ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធកែប្រែផ្នត់គំនិត ចារិតលក្ខណៈ អាទិភាព និងរបៀបទំនាក់ទំនងជាមួយអ្នកដទៃ(ខ.១៥-១៧)។ ជីវិតថ្មីដែលយើងមានក្នុងព្រះអង្គ គឺសម្រាប់ធ្វើជាតំណាងឲ្យព្រះអង្គ ខណៈពេលដែលយើងចង្អុលបង្ហាញអ្នកដទៃ ឲ្យងាកទៅរកព្រះអង្គ គឺ“ហាក់ដូចជាព្រះទ្រង់អង្វរដោយសារយើងខ្ញុំ”(ខ.២០)។
ដោយកម្លាំងមកពីព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ យើងមានអំណរ និងការទទួលខុសត្រូវ ក្នុងការធ្វើជាតំណាងឲ្យព្រះគ្រីស្ទ នៅកន្លែងណាដែលយើងទៅដល់។—Xochitl Dixon
តើអ្នកដទៃចង្អុលបង្ហាញអ្នក ឲ្យងាកទៅរកព្រះយេស៊ូវ តាមរបៀបដែលពួកគេរស់នៅដូចម្តេចខ្លះ?
តើព្រះរាជកិច្ចរបស់ព្រះអង្គក្នុងជីវិតអ្នក បានជួយអ្នកឲ្យក្លាយជាទូតរបស់ព្រះគ្រីស្ទ បានល្អជាងមុន យ៉ាងដូចម្តេចខ្លះ?
ឱព្រះយេស៊ូវ ដែលធ្វើឲ្យជីវិតផ្លាស់ប្រែ សូមព្រះអង្គកែប្រែទូលបង្គំ ដោយវិញ្ញាណរបស់ព្រះអង្គ
ដើម្បីឲ្យទូលបង្គំអាចធ្វើជាតំណាងរបស់ព្រះអង្គ គ្រប់កន្លែងដែលព្រះអង្គបានចាត់ទូលបង្គំទៅ។
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ : អេសាយ ១៧-១៩ និង អេភេសូរ ៥:១៧-៣៣
ប្រភេទ
ល្ងាច
ប្ដូរផ្តាច់ចំពោះព្រះបន្ទូលព្រះ (សៀវភៅសេចក្ដីពិតសម្រាប់ជីវិត)
ដោយAlistair Begg
October 3, 2025
«ឯយើងខ្ញុំ នឹងខំព្យាយាមក្នុងសេចក្តីអធិស្ឋាន និងការផ្សាយព្រះបន្ទូលវិញ។ សេចក្តីនោះក៏ពេញចិត្តដល់ពួកជំនុំទាំងអស់គ្នា...» (កិច្ចការ ៦:៤-៥)។
ព្រឹត្តិការណ៍នៃការពេញដោយព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ នៅថ្ងៃបុណ្យទី៥០ និងការងារបម្រើព្រះដែលកើតចេញពីព្រឹត្តិការណ៍នេះ សុទ្ធតែមានភាពអស្ចារ្យ ប៉ុន្តែបន្ទាប់មក ពួកសាវ័ក និងសិស្សរបស់ពួកគេមិនបាននិយាយថា ឥឡូវនេះ ព្រះវិញ្ញាណនៃព្រះបានបង្រៀនខ្ញុំហើយ ខ្ញុំមិនចាំបាច់ត្រូវស្តាប់អ្នកផ្សេងនោះទេ។ ផ្ទុយទៅវិញ នៅពេលដែលពួកគេបានពេញដោយព្រះវិញ្ញាណហើយ ពួកគេបានបើកចំហត្រចៀក ទទួលយកការអធិប្បាយដែលមានអំណាច និងការបង្រៀនព្រះបន្ទូលព្រះ។ រឿងនេះបានបង្រៀនយើង នូវមេរៀនដ៏សំខាន់មួយគឺ ព្រះវិញ្ញាណរបស់ព្រះតែងតែដឹកនាំរាស្ត្ររបស់ព្រះឲ្យមានការប្ដេជ្ញាចិត្តចំពោះព្រះបន្ទូលព្រះ។
ហេតុនេះហើយ កណ្ឌគម្ពីរកិច្ចការមានពេញទៅដោយការនិយាយផ្ដោតទៅលើការអធិប្បាយព្រះបន្ទូល។ ពួកសាវ័ក បានទទួលស្គាល់ព្រះបន្ទូលព្រះជាឧបករណ៍ដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់របស់ព្រះ សម្រាប់ការកែប្រែរាស្ត្រព្រះអង្គជាថ្មីឡើង ឲ្យត្រូវនឹងរូបអង្គរបស់ព្រះរាជបុត្រា ដោយព្រះវិញ្ញាណធ្វើការតាមរយៈព្រះបន្ទូល។ ក្នុងកណ្ឌគម្ពីរកិច្ចការជំពូក៦ យើងឃើញគំរូរបស់ពួកសាវ័ក ដែលបានដាក់អាទិភាព និងការការពារ ដល់អ្នកដែលព្រះបានត្រាស់ហៅ និងប្រទានសមត្ថភាពឲ្យបង្រៀន។ ពួកសាវ័ក បានទទួលស្គាល់សារៈសំខាន់នៃភារកិច្ចជាអ្នកបម្រើព្រះ ដែលត្រូវចែកចាយព្រះបន្ទូលដល់រាស្ត្រព្រះអង្គ។
កណ្ឌគម្ពីរសញ្ញាចាស់មួយចំនួនបានប្រើពាក្យ «សេចក្តីទំនាយយ៉ាងធ្ងន់» របស់ពួកហោរា ដែលពាក្យនេះក៏អាចប្រែថា «បន្ទុកធ្ងន់» (មើលអេសាយ ១៣:១)។ បានសេចក្តីថា នៅក្នុងចិត្ត និងគំនិតរបស់ពួកគេមានការទទួលខុសត្រូវធ្ងន់ណាស់ នៅក្នុងការចែកចាយសេចក្តីពិតរបស់ព្រះដល់រាស្ត្ររបស់ព្រះអង្គ។ នៅសតវត្សរ៍ទី១៩ លោកស៊ី អេច ស្ពើជិន (C.H. Spurgeon) បានទទួលស្គាល់បន្ទុកនេះ ដោយប្រកាសថា តុអាសនារបស់គាត់ មានឥទ្ធិពលជាងបល្ល័ង្ករបស់ស្ដេចនៃចក្រភពអង់គ្លេសទៅទៀត ព្រោះគាត់បាននាំព្រះរាជសារពីបល្ល័ង្ករបស់ព្រះ មកតុអាសនា ហើយចែកចាយសេចក្តីពិតនៃគោលលទ្ធិរបស់គ្រីស្ទបរិស័ទដល់រាស្ត្ររបស់ព្រះអង្គ។
យើងត្រូវតែអធិស្ឋាន និងការពារអ្នកដែលព្រះបានត្រាស់ហៅឲ្យបង្រៀនសេចក្តីពិតនៃព្រះគម្ពីរ ទោះពួកគេបង្រៀនពួកជំនុំ បង្រៀនក្មេងតូចៗ ឬបង្រៀនក្នុងបរិបទណាក៏ដោយ។ ការឈរនៅចន្លោះព្រះដ៏បរិសុទ្ធ និងរាស្ត្ររបស់ព្រះអង្គ ជាទៀងទាត់មិនមែនជារឿងតូចតាចទេ។ នេះជាបន្ទុកដ៏ធ្ងន់ ក៏ដូចជាឯកសិទ្ធិដ៏អស្ចារ្យ។
ក្រៅពីអធិស្ឋានឲ្យគ្រូ និងគ្រូអធិប្បាយរបស់យើង យើងក៏ត្រូវបន្ទាបខ្លួន ហើយមានចិត្តឆេះឆួល ចង់អង្គុយស្តាប់ការបង្រៀនព្រះបន្ទូលព្រះដែលមានអំណាចផងដែរ។ ពួកជំនុំដំបូងបានធ្វើជាគំរូនៃការប្ដេជ្ញាចិត្តដូចនេះ ដោយពួកគេមានចិត្តប្ដូរផ្តាច់ចំពោះការបង្រៀនរបស់ពួកសាវ័ក (កិច្ចការ ២:៤២)។ យើងក៏ត្រូវមានការប្ដេជ្ញាចិត្តដូចពួកគេ ក្នុងពេលសព្វថ្ងៃផងដែរ ដោយយើងត្រូវប្ដូរផ្តាច់ចំពោះការបង្រៀនផ្អែកទៅលើសេចក្តីពិតក្នុងព្រះគម្ពីរសញ្ញាថ្មី ដែលបានបើកសម្ដែងដល់ពួកសាវ័ក និងសង់នៅលើគ្រឹះនៃគោលលទ្ធិរបស់ព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់។ សូមព្រះបន្ទូលព្រះអង្គបានធ្វើជាអាហារខាងវិញ្ញាណ ហើយបំពេញយើងជារៀងរាល់ថ្ងៃ ដោយព្រះវិញ្ញាណរបស់ព្រះ ដែលនាំយើងចូលកាន់តែជ្រៅទៅក្នុងសេចក្តីពិត និងក្តីអំណរនៅក្នុងសេចក្តីពិត។
ខគម្ពីរសញ្ជឹងគិត៖ ទំនុកតម្កើង ១១៩:៨១-៩៦
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ៖ អេសេគាល ៣៣-៣៤ និងយ៉ូហាន ១៦