ព្រឹក

ចូររាប់ព្រះពររបស់អ្នក
ដោយAlyson Kieda
November 26, 2025
អែសរ៉ា ៣:១,៤-៦,៩-១១
រួចបណ្ដាជនក៏ស្រែកឡើង ជាសំរែកយ៉ាងខ្លាំង ក្នុងកាលដែលគេសរសើរដល់ព្រះយេហូវ៉ាយ៉ាងនោះ។ អែសរ៉ា ៣:១១
កាលពីតូច ខ្ញុំស្រឡាញ់បទចម្រៀងទំនុកសកលចាស់ មានចំណងជើងថា “ចូររាប់ព្រះពររបស់អ្នក”។ បទចម្រៀងនេះលើកទឹកចិត្តមនុស្សឲ្យរាប់ព្រះពររបស់ខ្លួនម្តងមួយៗ នៅពេលដែល “ត្រូវខ្យល់ព្យុះបក់បោកពួកគេចុះឡើង” ហើយពួកគេ “គិតថា ខ្លួនបានបាត់បង់អ្វីៗគ្រប់យ៉ាង”។ ជាច្រើនឆ្នាំក្រោយមក នៅពេលដែលស្វាមីរបស់ខ្ញុំ មានការបាក់ទឹកចិត្ត គាត់ច្រើនតែសុំឲ្យខ្ញុំច្រៀងបទចម្រៀងដ៏សាមញ្ញនេះ ឲ្យគាត់ស្តាប់។ បន្ទាប់មក ខ្ញុំក៏បានជួយគាត់រាប់ព្រះពរដែលគាត់បានទទួល។ ការអនុវត្តន៍ដូចនេះបានជួយបង្វែងគំនិតគាត់ ឲ្យងាកចេញពីទុក្ខលំបាក និងការសង្ស័យ ហើយផ្ដោតគំនិតរបស់គាត់ ទៅលើព្រះអម្ចាស់ និងហេតុផលដែលត្រូវអរព្រះគុណព្រះអង្គវិញ។
កណ្ឌគម្ពីរអែសរ៉ា បានពិពណ៌នាអំពីរាស្រ្តរបស់ព្រះ ដែលកំពុងប្រឈមមុខដាក់បញ្ហាដ៏លើសលប់ តាមរយៈការផ្តោតទៅលើព្រះចេស្តា និងការផ្គត់ផ្គង់របស់ព្រះអង្គ។ បន្ទាប់ពីពួកគេបានស៊ូទ្រាំនឹងការរស់នៅជាឈ្លើយសឹក ក្នុងចក្រភពបាប៊ីឡូន ស្តេចស៊ីរូសក៏បានអនុញ្ញាតពួកគេឲ្យវិលត្រឡប់ទៅទឹកដីអ៊ីស្រាអែលវិញ ដើម្បីសាងសង់ព្រះវិហារឡើងវិញ(អែសរ៉ា ១-២)។ ពួកគេមួយចំនួនតូចប៉ុណ្ណោះ ដែលបានធ្វើមាតុភូមិនិវត្តន៍(២:៦៤)។ ទោះពួកគេមានការភ័យខ្លាច ចំពោះសាសន៍ដទៃដែលរស់នៅជុំវិញពួកគេ ហើយមានកិច្ចការធំមួយនៅចំពោះមុខក៏ដោយ ក៏ពួកគេបានសាងសង់អាសនាឡើងវិញ ហើយបានសង់គ្រឹះព្រះវិហារ(៣:៣,១០)។ បន្ទាប់មក “គេក៏ច្រៀងឆ្លើយគ្នា ដោយពាក្យសរសើរ ហើយអរព្រះគុណដល់ព្រះយេហូវ៉ាថា ទ្រង់ប្រកបដោយករុណាគុណ សេចក្ដីសប្បុរសនៃទ្រង់នៅអស់កល្បជានិច្ច ដល់ពួកអ៊ីស្រាអែល រួចបណ្ដាជនក៏ស្រែកឡើង ជាសំរែកយ៉ាងខ្លាំង ក្នុងកាលដែលគេសរសើរដល់ព្រះយេហូវ៉ា”(៣:១១)។
បើអ្នកមានការបាក់ទឹកចិត្ត ឬប្រឈមមុខដាក់ឧបសគ្គដែលហាក់ដូចជាមិនអាចជម្នះបាន ចូរបង្វែរគំនិតរបស់អ្នកមកផ្ដោតទៅលើព្រះអម្ចាស់វិញ។ “ចូររាប់ព្រះពររបស់អ្នកចុះ ហើយអ្នកនឹងមានការភ្ញាក់ផ្អើល ពេលដែលបាននឹកចាំ អំពីការអ្វីដែលព្រះអម្ចាស់បានធ្វើ” ហើយនៅតែបន្តធ្វើ សម្រាប់អ្នកដែលស្រឡាញ់ព្រះអង្គ។—Alyson Kieda
តើការរាប់ព្រះពររបស់អ្នក បានជួយអ្នកក្នុងស្ថានភាពដ៏ពិបាក ដូចម្តេចខ្លះ?
តើអ្នកចង់អរព្រះគុណព្រះអង្គ សម្រាប់ការអ្វីខ្លះ?
ឱព្រះអម្ចាស់ សូមព្រះអង្គជួយទូលបង្គំឲ្យមានចិត្តដឹងដឹងគុណ និងសរសើរដំកើងព្រះអង្គ
ដោយដឹងថា ព្រះអង្គជានរណា និងបានធ្វើការអ្វីខ្លះ។
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ : អេសេគាល ២៧-២៩ និង ១ពេត្រុស ៣
ល្ងាច

ហេតុអ្វីត្រូវចែករំលែក? (សៀវភៅសេចក្ដីពិតសម្រាប់ជីវិត)
ដោយAlistair Begg
November 26, 2025
«អ្នករាល់គ្នានឹងបានចំរើនកាន់តែច្រើនឡើងគ្រប់ជំពូក សំរាប់ជាការសទ្ធាគ្រប់យ៉ាង ដែលនឹងបង្កើតសេចក្ដីអរព្រះគុណដល់ព្រះ ដោយសារយើងរាល់គ្នា» (២កូរិនថូស ៩:១១)។
ព្រះទ្រង់មិនមែនជាអង្គបុគ្គលមានអំណាចបំផុត ដែលបំបិទសិទ្ធិយើងមិនឲ្យមានអំណរនោះទេ។ ព្រះអង្គមិនបានសុំឲ្យយើងអត់ធ្មត់ចំពោះការរស់នៅដែលធ្វើឲ្យខកចិត្តដោយយើងអង្គុយនៅស្ងៀម ហើយធ្វើពុតជាមានសុភមង្គលនោះឡើយ។ ផ្ទុយទៅវិញ ព្រះអង្គបានផ្គត់ផ្គង់យើងជាបរិបូរ។ យើងមិនចាំបាច់ត្រូវខ្មាសអៀនចំពោះអ្វីៗដែលព្រះអង្គបានប្រទាន តែយើងត្រូវចែករំលែកពួកវាដល់អ្នកដទៃ។
មូលហេតុដែលព្រះអង្គប្រទានអ្វីគ្រប់យ៉ាងដែលយើងត្រូវការ (ហើយជាញឹកញាប់ព្រះអង្គប្រទានលើសតម្រូវការ!) គឺដើម្បីឲ្យយើងអាចចែករំលែករបស់ទាំងនោះដល់អ្នកដទៃ។ សាវ័ក ប៉ុល មានប្រសាសន៍ថា ពេលណាព្រះអង្គប្រទានពរយើងឲ្យ «ចម្រើនកាន់តែច្រើនឡើងគ្រប់ជំពូក សម្រាប់ជាការសទ្ធាគ្រប់យ៉ាង ដែលនឹងបង្កើតសេចក្ដីអរព្រះគុណដល់ព្រះ ដោយសារយើងរាល់គ្នា»។ អ្វីៗដែលយើងបានទទួលជាអំណោយមកពីព្រះ នោះយើងក៏ត្រូវឲ្យទៅគេធ្វើជាអំណោយមកពីព្រះអង្គផងដែរ។ កណ្ឌគម្ពីរយ៉ាកុបក៏បាននិយាយអំពីរឿងនេះ ដោយសំណួរចាក់ចុចចិត្តថា «បងប្អូនអើយ បើអ្នកណាថាខ្លួនមានសេចក្ដីជំនឿតែមិនប្រព្រឹត្តតាម នោះតើមានប្រយោជន៍អ្វី តើសេចក្ដីជំនឿអាចនឹងជួយសង្គ្រោះអ្នកនោះបានដែរឬ?» (យ៉ាកុប ២:១៤)។ ច្បាស់ណាស់ គឺគ្មានប្រយោជន៍ទាល់តែសោះ! ក្នុងការទទួលខុសត្រូវ ក្នុងការជួយយកអសារអ្នកខ្វះខាត យើងមិនគ្រាន់តែបណ្ដាលឲ្យមានការសរសើរតម្កើងព្រះ តែយើងក៏បង្ហាញភស្តុតាងបញ្ជាក់ថា យើងពិតជាមានជំនឿលើព្រះមែន។
ព្រះទ្រង់មិនគ្រាន់តែបានប្រទានយើងនូវធនធាន តែដោយព្រះគុណរបស់ព្រះ យើងក៏ចាំបាច់ត្រូវមានចិត្តសប្បុរសពិតប្រាកដដោយមានការលះបង់ ដើម្បីឲ្យអ្នកដទៃអាចទទួលបានព្រះពរ (២កូរិនថូស ៨:១-៣)។ ព្រះអង្គគឺជាអ្នកដែល «អាចនឹងធ្វើឲ្យគ្រប់ទាំងព្រះគុណបានចម្រើនដល់អ្នករាល់គ្នា ប្រយោជន៍ឲ្យមានទាំងអស់គ្រប់គ្រាន់ជានិច្ច ដើម្បីឲ្យបានចម្រើនឡើងខាងឯការល្អគ្រប់ជំពូក» (៩:៨)។
ចិត្តដែលសប្បុរសការពារយើងឲ្យរួចពីភាពអាត្មានិយម និងចិត្តដែលចង់មានទ្រព្យសម្បត្តិច្រើន សម្រាប់ខ្លួនឯង។ យើងរកឃើញអំណរនៃព្រះពរព្រះ មិនមែននៅក្នុងការសង់គ្រឹះហិរញ្ញវត្ថុ ដើម្បីឲ្យយើងអាចចូលនិវត្ត នៅកន្លែងដែលល្អអស្ចារ្យ បន្សល់ទុកកេរមរតក ឬស្វែងរកការកម្សាន្តចិត្ត ក្នុងគណនីសន្សំនៅធនាគារនោះឡើយ។ ផ្ទុយទៅវិញ ព្រះអង្គបានត្រាស់ហៅយើងឲ្យចែករំលែកទ្រព្យសម្បត្តិដែលព្រះអង្គប្រទានយើងក្នុងពេលបច្ចុប្បន្ន ដើម្បីឲ្យអ្នកដទៃបានចូលទៅក្នុងក្តីអំណរនៃព្រះពរនោះ ដែលជាការរកឃើញការស្កប់ចិត្តពិតប្រាកដ ក្នុងព្រះដែលជាអ្នកផ្គត់ផ្គង់។
បើយើងស្មោះត្រង់ មូលហេតុដែលយើងច្រើនតែជៀសវាងការចែករំលែកទ្រព្យសម្បត្តិ ដោយចិត្តសប្បុរស គឺដោយសារយើងគិតថា ព្រះទ្រង់ប្រហែលជាទុកឲ្យយើងរីងស្ងួត បន្ទាប់ពីយើងបានចែករំលែកដល់គេហើយ។ តែព្រះគម្ពីរបានធានាយើងថា ព្រះដែលយកព្រះទ័យទុកដាក់ចំពោះយើង កាលយើងនៅតូច ទ្រង់ក៏នឹងផ្គត់ផ្គង់យើងនៅពេលយើងមានវ័យចាស់ផងដែរ (អេសាយ ៤៦:៤)។
យើងអាចរកឃើញក្តីអំណរ នៅក្នុងការរំដោះខ្លួនចេញចំណងនៃរបស់កម្មសិទ្ធិរបស់យើង។ អ្នកមានឯកសិទ្ធិ និងការទទួលខុសត្រូវក្នុងរស់នៅជាអ្នកមានខាងការប្រព្រឹត្តល្អ និងមានចិត្តអន្ទះសាចង់ចែករំលែក ទោះអ្នកបានទទួលច្រើន ឬបានតិចក្តី។ ចូរទូលសូមព្រះប្រទានព្រះគុណ ដើម្បីឲ្យអ្នកចែករំលែកដោយចិត្តក្លៀវក្លា ដោយគ្មានការស្ទាក់ស្ទើរ និងចាំថា អ្នកមិនអាចចែករំលែក លើសពីសមត្ថភាពដែលព្រះអង្គអាចផ្គត់ផ្គង់អ្នកនោះឡើយ។
ខគម្ពីរសញ្ជឹងគិត៖ ២កូរិនថូស ៩:៦-១៥
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ៖ ២របាក្សត្រ ១៥-១៦ និងលូកា ៧:២៤-៥០