ក្បួនច្បាប់សាសនា
ដោយAlistair Begg
February 23, 2026
«គេក៏នាំមនុស្សដែលពីដើមខ្វាក់នោះ ទៅឯពួកផារិស៊ី» ។ យ៉ូហាន ៩:១៣
សោកនាដកម្មធំបំផុត ក្នុងបទគម្ពីរយ៉ូហាន ជំពូក៩ គឺមិនមែនជារឿងបុរសម្នាក់ ដែលបានខ្វាក់អស់ជាច្រើនឆ្នាំ រហូតដល់ពេលដែលគាត់បានជួបព្រះយេស៊ូវនោះទេ តែជារឿងដែលបុរសមួយក្រុមនៅតែខ្វាក់ខាងវិញ្ញាណ ទោះពួកគេបានឃើញកិច្ចការដែលព្រះយេស៊ូវបានធ្វើហើយក៏ដោយ ។
ការប្រោសឲ្យជា និងការផ្លាស់ប្រែជីវិតរបស់បុរស ដែលបានខ្វាក់ពីកំណើត បានបណ្តាលឲ្យមានភាពរំជើបរំជួលយ៉ាងខ្លាំង ក្នុងសហគមន៍របស់គាត់ ។ គាត់បានរស់នៅទីនោះជាយូរមកហើយ បានជាគេស្គាល់គាត់ និងស្ទើរតែមិនកត់សំគាល់គាត់ទៀត ។ ការប្រោសឲ្យជារបស់គាត់បានជំរុញគេរាល់គ្នាឲ្យមានការចាប់អារម្មណ៍ ។ ប៉ុន្តែ ភ្លាមៗនោះ ការរស់នៅរបស់ពួកគេជាប្រចាំថ្ងៃ ក៏បានជួបការរំខាន ។ ឥឡូវនេះ បុរសពិការភ្នែកនោះ អាចមើលឃើញច្បាស់ ហើយគាត់មិនសុំទានគេទៀតទេ ។
ដោយសារគេមិនអាចយល់រឿងអាថ៌កំបាំងនេះបាន ពួកគេក៏បាននាំគាត់ទៅជួបពួកផារិស៊ី ដែលជាអ្នកដឹកនាំសាសនា ដើម្បីឲ្យពួកគេអាចបំបាត់ចម្ងល់ អំពីរឿងដែលទើបតែកើតឡើងនោះ ។ រឿងដែលកើតឡើងបន្ទាប់ទៀត មិនមែនជាការសន្ទនារវាងបុរសនោះ និងពួកផារិស៊ីនោះទេ តែមានលក្ខណៈជាការសួរចម្លើយជាង ។ ជាជាងអរសប្បាយ ក្នុងការស្តាប់រឿងរបស់គាត់ ពួកគេបែរជាសួរដេញដោលអំពីទីបន្ទាល់របស់គាត់វិញ ។
យ៉ាងហោចណាស់យើងអាចដឹងថា មូលហេតុដែលពួកផារិស៊ីមានប្រតិកម្មដ៏តឹងរឹងដូចនេះ គឺដោយសារបុរសនោះបានទទួលការប្រោសឲ្យជានៅថ្ងៃសប្ប័ទ (យ៉ូហាន ៩:១៤-១៦) ។ ពួកអ្នកដឹកនាំមិនអាចអរសប្បាយ ពេលដែលភ្នែកគាត់អាចមើលឃើញនោះទេ ព្រោះពួកគេកំពុងតែខ្វាក់ភ្នែកខាងវិញ្ញាណ ដោយសារក្បួនច្បាប់សាសនា ។ ការនេះបានបង្ហាញថា ទម្រង់ និងរចនាសម្ព័ន្ធនៃសាសនា ដែលជាទីអំនួតរបស់ពួកគេ គឺជាឧបសគ្គរារាំងមិនឲ្យពួកគេជឿព្រះយេស៊ូវ ។ ពួកគេបានកំណត់យកការអ្វីខ្លះដែលពួកគេចង់ទទួលយក ហេតុនេះហើយ ពួកគេមិនអាចទទួលស្គាល់កិច្ចការរបស់ព្រះ ដែលពួកគេបានអះអាងថា ខ្លួនបានថ្វាយបង្គំនោះឡើយ ទោះពួកគេបានឃើញការអស្ចារ្យ ដែលជាភស្តុតាងជាក់ស្តែងនៅចំពោះមុខក៏ដោយ ។
ក្បួនច្បាប់សាសនាមិនអាចប្រឈមមុខដាក់ឥទ្ធិពលដ៏អស្ចារ្យដែលព្រះយេស៊ូវបញ្ចេញមក នៅពេលដែលព្រះអង្គទទួលយកមនុស្សម្នាក់ ហើយកែប្រែជីវិតរបស់គាត់ទាំងស្រុង ជាហេតុធ្វើឲ្យចិត្តពួកគេកាន់តែរឹង ។ ពួកគេមិនព្រមទទួលស្គាល់ថា ពួកគេត្រូវការការផ្លាស់ប្រែ និងមិនទទួលស្គាល់ការពិតដែលថា ជីវិតខាងជំនឿសាសនារបស់ពួកគេអាចមានតម្លៃទៅបាន ទាល់តែពួកគេមានការផ្លាស់ប្រែពីខាងក្នុងមក ដូចនេះ ក្បួនច្បាប់សាសនាអាចត្រឹមតែជួយពួកគេឲ្យល្អតែសម្បកក្រៅប៉ុណ្ណោះ ។ ពួកអ្នកកាន់តាមក្បួនច្បាប់សាសនាមានអារម្មណ៍ទើសទាល់បំផុត នៅពេលដែលពួកគេប្រឈមមុខដាក់មនុស្សម្នាក់ ដែលព្រះទ្រង់បើកភ្នែកឲ្យមើលឃើញសេចក្តីសង្គ្រោះ ដែលអាចរកបានក្នុងព្រះយេស៊ូវតែប៉ុណ្ណោះ ។
ដូចនេះ ប្រតិកម្មរបស់ពួកផារិស៊ី ចំពោះការប្រោសឲ្យជារបស់បុរសពិការភ្នែក បានបង្រៀនយើង ឲ្យមានការប្រុងប្រយ័ត្នចំពោះគ្រោះថ្នាក់ នៃការកាន់តាមក្បួនច្បាប់សាសនា ។ ការប្ដេជ្ញាចិត្តដ៏ងងឹតងងល់ ចំពោះសាសនា អាចរារាំងយើងមិនឲ្យជឿព្រះយេស៊ូវ គឺមិនខុសពីពួកផារិស៊ីក្នុងរឿងនេះឡើយ ។
តើភ្នែកអ្នកបានបើកចំហឃើញសេចក្តីសង្គ្រោះ ដែលអាចរកបានតែនៅក្នុងព្រះយេស៊ូវឬទេ? ឬការផ្ដោតចិត្តទៅលើការប្រព្រឹត្តខាងសាសនា បានរាំរាំងអ្នកមិនឲ្យអរសប្បាយនឹងភាពអស្ចារ្យនៃព្រះគុណរបស់ព្រះអង្គឬទេ? តើអ្នកកំពុងសែងបន្ទុកធ្ងន់របស់សាសនា ឬកំពុងអរសប្បាយនឹងកិច្ចការរបស់ព្រះយេស៊ូវ ដែលគួរឲ្យស្ញប់ស្ញែង និងច្រើនតែគួរឲ្យភ្ញាក់ផ្អើលឬទេ? ចូរមើលទៅព្រះអង្គតែមួយអង្គប៉ុណ្ណោះ ដើម្បីទទួលសេចក្តីសង្គ្រោះ និងទទួលស្គាល់ថា ការសន្និដ្ឋានរបស់អ្នកមិនអាចផ្លាស់ប្តូរព្រះទ័យរបស់ព្រះអង្គបានឡើយ ព្រោះអ្នកនឹងរកឃើញក្តីអំណរ ការផ្លាស់ប្រែ និងភាពរំភើបរីករាយ ក្នុងដំណឹងល្អ ដែលអ្នកមិនអាចរកបាន នៅក្នុងការកាន់តាមក្បួនច្បាប់បានឡើយ ។
ខគម្ពីរជញ្ជឹងគិត៖ ភីលីព ៣:១-១១
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ៖ និក្ខមនំ ១៩-២០ និង ១ថែស្សាឡូនិច ៥