ព្រឹក
នាំទៅរកវាលស្មៅល្អៗ
ដោយKirsten Holmberg
August 26, 2025
អេសេគាល ៣៤:១១-១៦
ខ្លួនអញនឹងធ្វើជាអ្នកគង្វាលដល់ហ្វូងចៀមរបស់អញ ហើយអញនឹងឲ្យវាដេកនៅ នេះជាព្រះបន្ទូលនៃព្រះអម្ចាស់យេហូវ៉ា។ អេសេគាល ៣៤:១៥
ចរាចរណ៍មានការជាប់គាំងទៅមុខមិនរួច ខ្ញុំមិនដឹងថា មានរឿងអ្វីកើតឡើងទេ។ នៅតាមផ្លូវ ខ្ញុំមិនឃើញមានឡានច្រើនទេ ហើយខ្ញុំមិនដឹងច្បាស់ថា ហេតុអ្វីបានជាពួកគេឈប់មិនទៅមុខទៀត។ បន្ទាប់មក ភ្លាមៗនោះ ខ្ញុំមានការភ្ញាក់ផ្អើលយ៉ាងខ្លាំង ក៏ដូចជាមានចិត្តរីករាយ នៅពេលដែលបានឃើញសត្វចៀមរាប់ពាន់ក្បាល លេចចេញមក ដើរឆ្លងផ្លូវទាំងហ្វូង។ ក្នុងនាមខ្ញុំជាអ្នកចំណូលថ្មី ក្នុងរដ្ឋអាយដាហូ ខ្ញុំមិនទាន់បានដឹងអំពីការផ្លាស់ទីប្រចាំឆ្នាំរបស់សត្វចៀម ចូលទៅក្នុងតំបន់ជើងភ្នំប៊យស៊ី រៀងរាល់រដូវផ្ការីកមកដល់ទេ។ កសិករក្នុងតំបន់បាននាំសត្វចៀមរបស់ពួកគេទាំងហ្វូងៗ ចូលក្នុងតំបន់ជើងភ្នំនោះ ជាកន្លែងដែលពួកគេស៊ីស្មៅរហូតដល់រដូវក្តៅ។
ដោយសារខ្ញុំរស់នៅតែក្នុងតំបន់ប្រជុំជន និងជាយក្រុង ពេញមួយជីវិតខ្ញុំ ការផ្លាស់ទីរបស់ពួកវា បានបង្កើតជាទិដ្ឋភាពដ៏កម្រ គួរឲ្យពេចពិលរមិលមើលចំពោះខ្ញុំណាស់។ ប៉ុន្តែ សត្វចៀមគឺជាផ្នែកមួយនៃជីវភាពដ៏សាមញ្ញរបស់មនុស្ស ក្នុងសម័យហោរាអេសេគាល(និងក្នុងភាគច្រើននៃប្រវត្តិសាស្រ្ត ដែលបានកត់ទុកក្នុងព្រះគម្ពីរប៊ីប)។ ដើម្បីនាំព្រះបន្ទូលនៃការកម្សាន្តចិត្ត និងក្តីសង្ឃឹម ទៅកាន់ពួកបណ្តាជន លោកហោរាបានលើកឡើង អំពីរឿងដែលមនុស្ស នៅសម័យរបស់គាត់ស្គាល់ច្បាស់ គឺសត្វចៀម និងការចិញ្ចឹមសត្វចៀម។
ហោរាអេសេគាលបាននាំមកនូវពាក្យដែលមានការកម្សាន្តចិត្ត និងក្តីសង្ឃឹម ទៅកាន់រាស្រ្តអ៊ីស្រាអែល ដោយប្រាប់ពួកគេថា ទោះពួកគេបានឆ្លងកាត់ទុក្ខលំបាកជាច្រើនឆ្នាំក្នុងចក្រភពបាប៊ីឡូន ដែលជាផលវិបាកនៃការបះបោរទាស់នឹងព្រះក៏ដោយ ក៏ព្រះអង្គនឹងស្អាងពួកគេឡើងវិញ ឲ្យវិលត្រឡប់ទៅទឹកដីរបស់ពួកគេ(អេសេគាល ៣៤:១៣)។ នៅទីនោះ ព្រះអង្គដែលជាអ្នកគង្វាលល្អ ទ្រង់នឹងថែរក្សាពួកគេក្នុងទីវាលល្អៗ ហើយពួកគេនឹងដេកចុះនៅលើដីដែលមានស្មៅដុះល្អ(ខ.១៤)។
ត្រង់ចំណុចនេះ ព្រះអង្គកំពុងបង្ហាញការយកព្រះទ័យទុកដាក់ចំពោះរាស្រ្តរបស់ព្រះអង្គ ស្រដៀងនឹងការឃ្វាលចៀមផងដែរ។ យើងអាចទុកចិត្តថា ព្រះអង្គដែលជាអ្នកគង្វាលយើង ទ្រង់នឹងដឹកនាំយើង ទៅមុខ ឆ្លងកាត់ការរស់នៅក្នុងលោកិយនេះ ទៅរកវាលស្មៅល្អៗ(ខ.១៣-១៤) ទោះយើងប្រហែលជាមានអារម្មណ៍ថា “ខ្ចាត់ខ្ចាយ” ដូចចៀមនៅក្នុងគ្រាដ៏លំបាកក៏ដោយ(ខ.១២)។—Kirsten Holmberg
តើព្រះទ្រង់ដឹកនាំអ្នក ឆ្លងកាត់រដូវកាលដ៏ពិបាក នៅពេលណា?
តើអ្នកអាចទុកចិត្តថា ព្រះអង្គនឹងធ្វើជាអ្នកគង្វាលល្អរបស់អ្នក នៅថ្ងៃនេះ ដូចម្តេចខ្លះ?
ឱព្រះអម្ចាស់ ទូលបង្គំសូមអរព្រះគុណព្រះអង្គ ដែលបានធ្វើជាអ្នកគង្វាលល្អ ដែលសុភាព និងអាចទុកចិត្តបាន។
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ : ទំនុកដំកើង ១១៩:៨៩-១៧៦ និង ១កូរិនថូស ៨
ប្រភេទ
ល្ងាច
ព្រះអង្គសង្គ្រោះមានព្រះទ័យអត់ធ្មត់ (សៀវភៅសេចក្ដីពិតសម្រាប់ជីវិត)
ដោយAlistair Begg
August 26, 2025
«ពួកសិស្សដាស់ទ្រង់ឡើងទូលថា លោកគ្រូអើយ យើងវិនាស ហើយលោកមិនរវល់ទេឬអី។ កាលតើនឡើង ទ្រង់កំហែងខ្យល់ ក៏បង្គាប់ទៅសមុទ្រថា ចូរស្ងៀមទៅ ហើយឈប់ចុះ នោះខ្យល់ក៏ស្ងប់ ហើយស្ងាត់ឈឹងសូន្យទាំងអស់ទៅ។ រួចទ្រង់មានព្រះបន្ទូលថា ហេតុអ្វីបានជាអ្នករាល់គ្នាភ័យដល់ម៉្លេះ ម្តេចក៏គ្មានសេចក្តីជំនឿ»(ម៉ាកុស ៤:៣៨-៤០)។
នៅពេលដែលខ្យល់ព្យុះកំពុងបញ្ចេញកំហឹង ធ្វើឲ្យពួកសិស្សមានការភ័យខ្លាច ព្រះយេស៊ូវមិនគ្រាន់តែបានបង្ហាញចេញនូវសន្តិភាព តែក៏បានបង្ហាញព្រះទ័យអត់ធ្មត់ក្នុងការឆ្លើយតបចំពោះពួកគេផងដែរ។
ពួកគេបានចោទព្រះអង្គថា ព្រះអង្គមិនបានខ្វល់ថា ពួកគេកំពុងតែវិនាសនោះទេ។ ព្រះអង្គមិនបានកំហែងពួកគេទេ តែបានកំហែងខ្យល់ព្យុះ និងទឹករលកវិញ។ រឿងនេះពិតជាគួរឲ្យកត់សំគាល់ណាស់! គ្មានគ្រូណាដែលមានសិស្សដែលរៀនយឺតយ៉ាងនេះ ហើយក៏គ្មានសិស្សណាដែលមានគ្រូដែលអត់ធ្មត់ និងមានការអត់ទោសដូចព្រះយេស៊ូវដែរ។
ព្រះទ័យអត់ធ្មត់របស់ព្រះអង្គមិនគ្រាន់តែបានបង្ហាញចេញមកក្នុងរឿងនេះប៉ុណ្ណោះទេ តែបានបង្ហាញចេញមកក្នុងព្រះរាជកិច្ចរបស់ព្រះអង្គទាំងមូល ដោយព្រះអង្គបានបង្ហាញព្រះទ័យអត់ធ្មត់ក្នុងការឆ្លើយតប ចំពោះអារម្មណ៍ និងកំហុសរបស់ពួកសាវ័ក។ ក្នុងបទគម្ពីរម៉ាកុសជំពូក៦ បន្ទាប់ពីព្រះយេស៊ូវបានប្រទានអាហារដល់មនុស្ស៥ពាន់នាក់ ដោយប្រើនំប៉័ងតែ៥ដុំ និងត្រីតែ២កន្ទុយ។ ពួកសិស្សមានការសង្ស័យចំពោះព្រះអង្គ នៅពេលដែលពួកគេឃើញព្រះអង្គដើរនៅលើទឹក តែព្រះអង្គបានឆ្លើយតប ដោយសេចក្តីស្រឡាញ់ថា «កុំភ័យអី»(៦:៥០)។ ក្រោយមក ព្រះយេស៊ូវក៏បានបង្រៀនពួកគេម្តងហើយម្តងទៀតអំពីភាពចាំបាច់ និងគោលបំណងនៃការសុគតរបស់ព្រះអង្គ ទោះពួកគេខ្វះការបន្ទាបខ្លួន និងការយល់ដឹងយ៉ាងណាក៏ដោយ (៨:៣១-៣៣ ៩:៣០-៣២ ១០:៣២-៣៤)។ កាលព្រះអង្គមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញ ព្រះអង្គមិនបានស្តីបន្ទោសពួកសាវ័ក ដោយសារពួកគេមានការភ្ញាក់ផ្អើលចំពោះការមានព្រះជន្មឡើងវិញរបស់ព្រះអង្គ តាមបទទំនាយនោះទេ។ ផ្ទុយទៅវិញ ព្រះអង្គបានសួរពួកគេដោយអំណរ និងដោយសុភាពនូវសំណួរដែលជំរុញចិត្ត ហើយបង្ហាញអត្តសញ្ញាណរបស់ព្រះអង្គដល់ពួកគេ។
យើងឃើញថា ជំនឿរបស់យើងដែលមានការសង្ស័យ គឺបានឆ្លុះបញ្ចាំងអំពីជំនឿរបស់ពួកសាវ័ក។ បើយើងបាននៅជាមួយពួកគេនៅពេលនោះ។ យើងក៏ទំនងជាមានការភ័យខ្លាច និងបង្ហាញការសង្ស័យ និងការចោទប្រកាន់ចំពោះព្រះយេស៊ូវផងដែរ។ ប៉ុន្តែ រហូតមកដល់ពេលសព្វថ្ងៃ ព្រះគ្រីស្ទនៅតែបង្ហាញព្រះទ័យអត់ធ្មត់ ពេលយើងមានការភ័យខ្លាច និងការសង្ស័យ។ ព្រះអង្គមិនបានបដិសេធយើង នៅពេលយើងខ្វះជំនឿនោះទេ។ ព្រះអង្គមិនបានបណ្តេញយើង ដោយសារយើងមានចិត្តកំសាកឡើយ។ គ្មានគ្រូណាដែលល្អដូចព្រះអង្គទេ។ ដូចនេះ ក្នុងនាមយើងជាអ្នកទទួលសេចក្តីអត់ធ្មត់ដ៏យូរអង្វែងរបស់ព្រះគ្រីស្ទ ចូរយើងមានចិត្តអត់ធ្មត់ចំពោះអ្នកដទៃផងដែរ។ ចូរចងចាំគំរូរបស់ព្រះយេស៊ូវ ទោះអ្នកជាឪពុកម្តាយ ជាគ្រូបង្វឹក អ្នកគ្រប់គ្រង អ្នកដឹកនាំគ្រីស្ទបរិស័ទ គ្រូបង្រៀន ឬគ្រាន់តែជាមិត្តភក្តិក៏ដោយ។ បើយើងចង់ឲ្យព្រះអង្គទ្រាំទ្រជំនឿដែលរេរារបស់យើង នោះយើងក៏គួរតែមានចិត្តដែលចង់បង្ហាញចិត្តអត់ធ្មត់ ចំពោះអ្នកដទៃ និងខ្លួនឯងផងដែរ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ដែលសំខាន់បំផុតនោះ ព្រះអង្គមិនគ្រាន់តែបានត្រាស់ហៅយើងឲ្យយកតម្រាប់តាមព្រះយេស៊ូវប៉ុណ្ណោះទេ តែក៏ឲ្យអរសប្បាយនឹងភាពឥតខ្ចោះរបស់ព្រះអង្គផងដែរ។ ព្រះអង្គតែងតែអត់ធ្មត់ជានិច្ច។ ព្រះអង្គមិនដែលធ្វើព្រងើយ ឬរត់ចោលមនុស្សដែលព្រះអង្គថែរក្សានោះទេ។ បាប និងទុក្ខលំបាករបស់អ្នកមិនអាចរុញច្រានព្រះអង្គឲ្យអស់ការអត់ធ្មត់នោះទេ។ ព្រះអង្គនៅតែអត់ធ្មត់ចំពោះអ្នកនៅថ្ងៃនេះ។ ព្រះអង្គជាព្រះអង្គសង្គ្រោះ ព្រះដ៏ប្រោសលោះ និងជាគ្រូដែលតែងតែគង់នៅជាមួយអ្នក និយាយឲ្យខ្លីព្រះអង្គជាព្រះយេស៊ូវរបស់អ្នក។
ព្រះគម្ពីរសញ្ជឹងគិត៖ និក្ខមនំ ៣៣:១៨-៣៤:៨
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ៖ ទំនុកតម្កើង ១១៩:៨៩-១៧៦ និង២កូរិនថូស ៥