ការក្រើនរំឭកជាទៀងទាត់ (សៀវភៅសេចក្ដីពិតសម្រាប់ជីវិត)
ដោយAlistair Begg
January 8, 2026
«បងប្អូនអើយ ខ្ញុំចង់ប្រាប់ឲ្យអ្នករាល់គ្នាដឹងពីដំណឹងល្អ ដែលខ្ញុំបានផ្សាយរួចមកហើយ ជាដំណឹងដែលអ្នករាល់គ្នាបានទទួល ក៏ឈរជាប់ក្នុងនោះផង។ អ្នករាល់គ្នាកំពុងតែបានសង្គ្រោះ ដោយសារដំណឹងល្អនោះផង គឺបើសិនជាកាន់ខ្ជាប់តាមព្រះបន្ទូល ដែលខ្ញុំបានថ្លែងប្រាប់មក លើកតែអ្នករាល់គ្នាបានជឿ ដោយឥតបើគិត»។ ១កូរិនថូស ១៥:១-២
ដំណឹងល្អគឺជាព្រះរាជសារដ៏អស្ចារ្យ ដែលប្រាប់យើងអំពីការអ្វីដែលព្រះទ្រង់បានធ្វើសម្រាប់យើង តាមរយៈព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ តែមនុស្សពិតជាងាយនឹងភ្លេចដំណឹងល្អណាស់ ឬងាយនឹងមានអារម្មណ៍ថា ដំណឹងល្អហាក់ដូចជាគ្មានអ្វីប្លែកទេ។ បើយើងចាប់ផ្តើមមានអារម្មណ៍ដូចនេះ យើងចាំបាច់ត្រូវជម្នះវា ឬបើសិនជាយើង មានអារម្មណ៍ថា ដំណឹងល្អមិនមានអ្វីទាក់ទងនឹងជីវិតយើង ឬមិនគួរឲ្យចាប់អារម្មណ៍ យើងគួរតែមានការព្រួយបារម្ភ គឺមិនត្រូវភ្លេចខ្លួនឡើយ។ ដែលក្មេងៗចាំបាច់ត្រូវទន្ទេញមេរៀនជាប្រចាំ ដើម្បីកុំឲ្យភ្លេចជាយ៉ាងណា នោះយើងក៏ចាំបាច់ត្រូវរំឭកខ្លួនឯងជាប្រចាំ អំពីអំណាចកែប្រែជីវិតដែលព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទកំពុងប្រើ ក្នុងចិត្តមនុស្ស។
តើហេតុអ្វី? ព្រោះដំណឹងល្អមិនគ្រាន់តែជាផ្លូវចូលទៅរកសេចក្តីសង្គ្រោះប៉ុណ្ណោះទេ តែក៏ជាផ្លូវនៃសេចក្តីសង្គ្រោះផងដែរ។ ដំណឹងល្អមិនគ្រាន់តែជាចំណុចចាប់ផ្តើម ឬមូលដ្ឋានគ្រឹះដ៏សាមញ្ញនៃជីវិតគ្រីស្ទបរិស័ទប៉ុណ្ណោះទេ តែក៏ជារបៀបដែលយើងបន្តលូតលាស់ក្នុងជីវិត ជារៀងរាល់ថ្ងៃ។ ដំណឹងល្អគឺជាព្រះបន្ទូល ដែលយើងត្រូវ «ប្រកាន់ខ្ជាប់តាម»។
គឺដូចដែលសាវ័កប៉ុលបានពិពណ៌នា អំពីដំណឹងល្អ ក្នុងបទគម្ពីរ ២កូរិនថូស ៤:៣ ថា ជីវិតដែលគ្មានដំណឹងល្អ គឺប្រៀបដូចជាការរស់នៅ មានស្បៃបិទពីលើភ្នែកយើង បានសេចក្តីថា យើងខ្វាក់ដោយសារបាបរបស់យើង និងដោយសារការដេញតាមភាពសុខស្រួល ឬការខំធ្វើអំពើល្អ «ឲ្យបានគ្រប់គ្រាន់» ឬក៏ទេវសាស្រ្ត ឬការអនុវត្តតាមសាសនានោះទេ។ តាមនិស្ស័យសាច់ឈាម មនុស្សម្នាក់ៗមានទស្សនៈដ៏ងងឹតងងុលនេះ ជាធម្មតា ពោលគឺគ្មានផ្លូវចូលនគរព្រះបានទេ។ ផ្លូវបានលិចទឹក ដោយគ្មានវិធីអាចឆ្លងបាន។ ប៉ុន្តែ ដំណឹងល្អ ដែលជាដំណឹងដ៏រុងរឿងបានប្រាប់យើងថា មានព្រះមួយអង្គដែលត្រៀមជាស្រេច ដើម្បីបើកផ្លូវឲ្យយើង។ ក្នុងព្រះជន្ម ការសុគត និងការមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញរបស់ព្រះអង្គ ព្រះយេស៊ូវបានមានព្រះជន្មរស់ តាមរបៀបដែលយើងមិនអាចរស់ដូចទ្រង់ និងបានសុគតតាមរបៀបដែលយើងសមនឹងស្លាប់ ហើយក៏បានឈ្នះសេចក្តីស្លាប់ ម្តងជាសម្រេច ដើម្បីឲ្យអស់អ្នកដែលជឿ អាចមានទំនាក់ទំនងជាមួយព្រះ។
ថ្ងៃដែលយើងបានយល់ដំណឹងល្អច្បាស់លាស់ជាលើកដំបូង គឺជាថ្ងៃដែលព្រះគុណព្រះ បើកភ្នែកស្រវាំងរបស់យើង បើកត្រចៀកយើង ហើយបន្ទន់ចិត្តដ៏រឹងរូសរបស់យើង យើងមិនអាចរត់ទៅកន្លែងផ្សេងឡើយ ក្រៅពីរត់ទៅរកព្រះអង្គ ដោយស្រែកថា «សូមសង្គ្រោះទូលបង្គំ!» គឺដូចដែលទំនុកសកលចាស់មួយបទបានបកស្រាយថា:
វិញ្ញាណទូលបង្គំបានជាប់ឃុំយូរហើយ
នៅក្នុងបាប និងភាពងងឹតនៃនិស្ស័យសាច់ឈាម
ព្រះនេត្ររបស់ព្រះអង្គបានបញ្ចេញពន្លឺ
ទូលបង្គំបានភ្ញាក់ឡើង ឃើញគុកងងឹតមានពន្លឺភ្លឺ
ច្រវាក់ទូលបង្គំបានរបូតចុះ ចិត្តទូលបង្គំមានសេរីភាព
ទូលបង្គំក្រោកឡើង ដើរទៅមុខ តាមពីក្រោយព្រះអង្គ។ 5
ដូចនេះ បើយើងបានរត់ទៅរកព្រះអង្គពីដំបូង តាមការត្រាស់ហៅក្នុងដំណឹងល្អហើយ យើងក៏ចាំបាច់ត្រូវនៅជាប់ជាមួយព្រះអង្គ តាមការក្រើនរំឭកនៃដំណឹងល្អផងដែរ។ ដូចនេះ តើដំណឹងល្អបានបង្ហាញថា អ្នកកំពុងរស់នៅក្នុងសណ្ឋានបែបណា នៅថ្ងៃនេះ? តើអ្នកកំពុងរស់នៅក្នុងសេរីភាពនេះទេ? ឬនៅពេលខ្លះ អ្នកនៅតែបន្តរស់នៅ ធ្វើមើលតែអ្នកនៅជាប់គុក ដោយព្យាយាមហើយ ព្យាយាមទៀត អស់ពីកម្លាំងរបស់អ្នក ដើម្បីស្វែងរកសេរីភាព ដែលមានតែព្រះគ្រីស្ទទេ ដែលអាចផ្តល់ឲ្យបាន?
សម្រាប់គ្រីស្ទបរិស័ទ ដំណឹងល្អគឺជាទឹកសម្រាប់ដីបែកក្រហែង។ យើងត្រូវតែគិតដូចនេះ។ ដំណឹងល្អគឺជាទឹកមានតម្លៃមិនអាចកាត់ថ្លៃបាន ដែលព្រះអម្ចាស់យេស៊ូវប្រទានមកដោយឥតគិតថ្លៃ គឺទឹកនៃជីវិត(វិវរណៈ ២១:៦)។ ចូរប្រាកដថា អ្នកបានរំឭកខ្លួនឯង អំពីដំណឹងល្អដ៏សាមញ្ញនេះ នៅថ្ងៃនេះ និងជារៀងរាល់ថ្ងៃ ដើម្បីកុំឲ្យអ្នកភ្លេចឡើយ ហើយដើម្បីឲ្យអ្នករស់នៅក្នុងសេរីភាព ដែលព្រះគ្រីស្ទបានប្រទានមកអ្នក តាមរយៈការសុគតរបស់ទ្រង់។
ព្រះគម្ពីរសញ្ជឹងគិត៖ ២កូរិនថូស ៤:១-៦
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ៖ លោកុប្បត្ដិ ២០-២២ និង រ៉ូម ៨:១-២១