គឺព្រះយេស៊ូវ មិនមែនខ្ញុំទេ
ដោយAlistair Begg
February 14, 2026
«ខ្ញុំជាមនុស្សដែលបានឃើញសេចក្ដីវេទនា ដោយដំបងនៃសេចក្ដីក្រោធរបស់ទ្រង់» ។ បរិទេវ ៣:១
ជនជាតិអង់គ្លេស មានសៀវភៅរឿងកុមារ ជារឿងភាគដ៏ពេញនិយម មានចំណងជើងថា តើវ៉លលី (Wally) នៅទីណា? (ឬនៅតំបន់អាមេរិកខាងជើង សៀវភៅនេះ មានចំណងជើងថា វ៉លដូ (Waldo) នៅទីណា?) ដែលអ្នកអានសៀវភៅនេះ តែងតែពិនិត្យមើលទំព័រសៀវភៅនីមួយៗ ដើម្បីរកមើលរូបមនុស្សប្រុសដែលមានភិនភាគកំប្លែង ដែលពាក់អាវឆ្នូតក្រហម និងស ហើយគេពិបាកស្វែងរកគាត់ នៅក្នុងចំណោមរូបភាពដទៃទៀតនៅជុំវិញគាត់ ដែលមានពណ៌ស្រដៀងនឹងពណ៌របស់គាត់ ។ ស្រដៀងគ្នានេះដែរ នៅពេលដែលយើងអានព្រះគម្ពីរប៊ីប យើងឃើញថា យើងក៏កំពុងតែធ្វើលំហាត់ស្រដៀងនេះដែរ ។ តែជាជាងស្វែងរករូបមនុស្សប្រុសដែលមានពាក់អាវចាក់ និងវ៉ែនតាពណ៌ឆ្នូតក្រហមស យើងសួរខ្លួនឯងថា «តើខ្ញុំកំពុងស្ថិតនៅត្រង់ចំណុចមួយណា?» យើងឆ្ងល់ថា យើងមានលក្ខណៈដូចតួអង្គមួយណា ឬតើខគម្ពីរនីមួយៗបាននិយាយមកកាន់យើងដោយផ្ទាល់ និងអំពីយើងយ៉ាងណាខ្លះ ។
ប៉ុន្តែ សំណួរដែលយើងពិតជាគួរតែសួរនោះគឺ «តើព្រះយេស៊ូវស្ថិតនៅត្រង់ចំណុចណា?» ដ្បិតព្រះអង្គគឺជាចំណុចដែលយើងត្រូវផ្ដោតទៅលើ ជាបឋម នៅក្នុងព្រះគម្ពីរប៊ីប ។
តាមពិត បើយើងពិតជាចង់ស្វែងរកខ្លួនយើង នៅក្នុងព្រះគម្ពីរប៊ីប យើងនឹងបានដឹងថា រឿងមួយផ្នែកធំ ក្នុងព្រះគម្ពីរប៊ីបកំពុងតែនិយាយអំពីយើង ។ ប៉ុន្តែ ផ្នែកនោះមិនលក្ខណៈទាក់ទាញប៉ុន្មានទេ ព្រោះបានបើកបង្ហាញថា យើងគឺជាមនុស្សមានបាបដ៏អាក្រក់ ដែលត្រូវការព្រះអង្គសង្គ្រោះមួយអង្គ ។ ហេតុនេះហើយ យើងត្រូវតែបង្វឹកភ្នែកខ្លួនឯង ឲ្យរកមើលព្រះអង្គសង្គ្រោះ ពេលណាយើងអានព្រះគម្ពីរប៊ីបរបស់យើង ។ គឺដូចដែលមានមតិមួយបានពោលថា ក្នុងព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ គេរំពឹងថា ព្រះយេស៊ូវនឹងយាងមក ក្នុងដំណឹងល្អ គេបានបើកបង្ហាញអំពីព្រះអង្គ ក្នុងព្រះគម្ពីរកិច្ចការ គេផ្សព្វផ្សាយអំពីព្រះអង្គ ក្នុងកណ្ឌគម្ពីរសំបុត្រ គេបានពន្យល់អំពីព្រះអង្គ ហើយក្នុងកណ្ឌគម្ពីរវិវរណៈ គេរំពឹងថា ព្រះអង្គនឹងយាងមកវិញ ។
ពេលណាយើងអានកណ្ឌគម្ពីរបរិទេវជំពូក៣ ដោយផ្ដោតទៅលើព្រះយេស៊ូវ ដោយស្វែងរកព្រះអង្គ ជាជាងស្វែងរកខ្លួនឯង យើងនឹងរកឃើញថា ព្រះអង្គពិតជាមានព្រះវត្តមាននៅក្នុងនោះមែន ។ បទគម្ពីរមួយជំពូកនេះ បានចាប់ផ្តើមដោយហោរាយេរេមាប្រកាសថា «ខ្ញុំជាមនុស្សដែលបានឃើញសេចក្ដីវេទនា ដោយដំបងនៃសេចក្ដីក្រោធរបស់ទ្រង់» (បរិទេវ ៣:១) ។ ព្រះយេស៊ូវជាបុគ្គលដែលសក្តិសមនឹងពោលពាក្យទាំងនេះមក តើនរណាសក្តិសមជាងព្រះអង្គទៀត? កាលព្រះអង្គកំពុងជាប់នៅលើឈើឆ្កាង ព្រះអង្គបានផ្ទុកសេចក្តីក្រោធរបស់ព្រះនៅលើអង្គទ្រង់ ដើម្បីឲ្យយើង ជាអ្នកដែលសមនឹងទទួលការកាត់ទោសរបស់ព្រះ អាចបានសង្គ្រោះ តាមរយៈការជំនុំជម្រះ ដែលព្រះអង្គបានរងទ្រាំជំនួសយើង ។
នៅក្នុងរឿងនៃដំណឹងល្អ មានមនុស្សម្នាក់ដែលបានធ្វើសម្រាប់យើង នូវការអ្វីដែលយើងមិនអាចធ្វើសម្រាប់ខ្លួនឯងបាន ។ តាមពិត នៅពេលដែលអ្នកអានខគម្ពីរនេះ អ្នកមិនឃើញខ្លួនអ្នកទាល់តែសោះ ទោះអ្នកគួរតែមើលឃើញក៏ដោយ ព្រោះអ្នកពិតជាមើលឃើញព្រះគ្រីស្ទក្នុងខនេះ ។ ព្រះអង្គ «បានលោះយើងរាល់គ្នា ឲ្យរួចពីសេចក្ដីបណ្ដាសារបស់ក្រិត្យវិន័យ ដោយទ្រង់ត្រូវបណ្ដាសាជំនួសយើងរាល់គ្នា» (កាឡាទី ៣:១៣) ។ ទោះអ្នកជួបទុក្ខលំបាកអ្វីក៏ដោយ ក្នុងនាមជាគ្រីស្ទាន ក្នុងជីវិតនេះ ហើយទោះអ្នកពិបាកយល់យ៉ាងណាក៏ដោយ ក៏អ្នកអាចដឹងច្បាស់ថា ព្រះទ្រង់មិនដាក់ទោសអ្នក ក្នុងសេចក្តីក្រោធរបស់ទ្រង់ទេ ។ ព្រោះសេចក្តីក្រោធទាំងអស់នោះបានចាក់មកលើ បុគ្គលម្នាក់នោះនៅលើឈើឆ្កាងរួចហើយ ។
ខណៈពេលដែលអ្នកអានអំពីសេចក្តីស្មោះត្រង់ដ៏ស្ថិតស្ថេរ ដែលព្រះទ្រង់មានចំពោះរាស្រ្តដែលវង្វេងចេញ ក្នុងបទគម្ពីរបរិទេវ ជំពូក៣ ចូរចាំថា «ឯព្រះអង្គ ដែលមិនបានសំចៃទុកនូវព្រះរាជបុត្រាទ្រង់បង្កើត គឺបានបញ្ជូនទ្រង់ទៅជំនួសយើងរាល់គ្នា នោះតើមានទំនងអ្វី ឲ្យទ្រង់មិនប្រទានគ្រប់ទាំងអស់មកយើង ជាមួយនឹងព្រះរាជបុត្រាទ្រង់នោះផង» (រ៉ូម ៨:៣២) ។ នៅពេលដែលអ្នកបានអានអំពីបុរសម្នាក់ ដែលបានឃើញការរងទារុណកម្ម នៅក្រោមសេចក្តីក្រោធរបស់ព្រះ ចូរអរសប្បាយឡើង ដ្បិតខគម្ពីរនេះមិនបាននិយាយអំពីអ្នកទេ តែនិយាយអំពីព្រះអង្គវិញ ។
ខគម្ពីរជញ្ជឹងគិត៖ យ៉ូហាន ១៩:១៧-៣០
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ៖ អេសាយ ៦២-៦៤ និង ម៉ាកុស ១៤:២៧-៥២